Mindfulness

Kwetsbaar durven zijn

Kwetsbaar durven zijn. Als je een beetje bekend bent met Brené Brown dan heb je er ook vast al van gehoord. Echt leiderschap vind je in mensen die kwetsbaar durven te zijn. En in eerste instantie lijkt het misschien ook heel simpel; toegeven dat je een fout maakt, jezelf durven zijn en vooral niet bang zijn om afgewezen te worden. Ik dacht altijd dat ik best kwetsbaar durfde te zijn, maar dat er gewoon niets was om kwetsbaar over te zijn. Boy, was I wrong.

Kwetsbaar zijn als trend

Tranen met tuiten huilen op camera heeft niets met kwetsbaarheid te maken. Het ziet er heel kwetsbaar uit wanneer iemand huilt, maar op een gegeven moment was het een trend online om jezelf huilend op camera vast te leggen. Kwetsbaar zijn maakte je menselijk en daarom was heel “influencerend Nederland” opeens zichtbaar geëmotioneerd. En ik ben er helemaal voor om je echte gevoelens te laten zien, maar alleen wanneer het echt oprecht is.

Mijn eigen kwetsbaarheid

Ik schrijf dit stuk niet omdat ik tegen online kwetsbaarheid ben. Ik wil je juist uitnodigen om wél kwetsbaar te zijn. Om je masker af te doen en jezelf niet te beschermen tegen de buitenwereld. Ook als je denkt dat je geen masker draagt. Ik heb zo lang een masker opgehad, of meerdere eigenlijk, dat ik op een gegeven moment mijn eigen identiteit niet meer wist. Dat ik wist hoe iedereen me zag, wat ze van mij verwachtten en hoe ik kon laten zien hoe goed het ging. En heel eerlijk; ik dacht ook echt dat het goed met me ging. Het ging niet perse slecht, maar het kon zeker beter. Ik had zo goed geleerd om mijn masker op te zetten dat ik mezelf had overtuigd dat het de waarheid was.

Mijn eigen kwetsbaarheid durven laten zien blijft een dingetje. Want ik wil zo graag iedereen steunen, dat ik het lastig vind om zelf om hulp te vragen wanneer dat nodig is. Achteraf kijk ik dan terug naar een hectische periode en dan denk ik bij mezelf “waarom heb ik het mezelf zo moeilijk gemaakt?”. Het ophouden van je masker kost enorm veel energie. Zoveel dat er op een gegeven moment een punt komt waarop je de mensen om je heen van je af duwt om ruimte te creëren zodat je je masker voorzichtig af kunt doen. Stapje voor stapje heb ik geleerd om weer anderen toe te laten en weer mezelf te zijn. Wie ik ben, niet wie ik verwacht dat anderen willen dat ik ben.

Maskers af, je echte ik zijn is kwetsbaar

Je hoeft niet te huilen om kwetsbaar te zijn. Je hoeft niet te laten zien wat je allemaal fout doet, wat er “mis” met je is. Op deze manier zet je weer een ander masker op. Stel je open, durf te zeggen wat je op je hart hebt en volg je gevoel. Leef in verbinding met jezelf. Die verbinding was ik even kwijt, maar die is weer helemaal terug. Bloggen en vloggen helpt me hier ontzettend mee en aanstaande maandag zoek ik nog meer de verbinding op in een traject wat ik ga volgen. I can’t wait!

Welk(e) masker(s) draag jij?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *