Vanaf het moment dat ik wist wat verzamelen was, deed ik het. Als kind spaarde ik alles wat te sparen viel; postzegels, snoeppapiertjes, tekeningen, steentjes, takjes, noem maar op. Als tiener spaarde ik plaatjes van Lord of the Rings (en dan met name Legolas), schoenen, sieraden; eigenlijk alles wat bij het puberende leven hoort. Ik kon heus ook wel afscheid nemen van dingen die ik niet meer kon gebruiken of die kapot waren, maar vaak kon ik er nog wel iets bij bedenken waarvoor het nuttig zou kunnen zijn. Ook toen ik uit huis ging verzamelde ik lekker door, want dan weet je al helemaal niet waar alles nuttig voor kon zijn.

En alle spullen verhuizen mee

Van kamer naar appartement en van appartement naar huis (inclusief zolder met lekker veel opbergruimte!). Ik verhuisde al mijn spullen mee en als iemand me iets wilde geven wat zij niet meer konden gebruiken, dan nam ik het al te graag aan want wie weet wanneer het van pas komt. Toen we ook nog kinderen kregen kwam het hebben van spullen op een hoogtepunt (want heeeeel veel speelgoed cadeautjes). Tot ik op een gegeven moment om me heen keek en eigenlijk schrok van de hoeveelheid spullen die we hadden. Het was lang niet zo erg als een aflevering van Hoarders, waar de dozen met spullen het huis nog net niet uitvallen. Maar het waren wel veel meer spullen dan wat we überhaupt gebruikten. De bijkeuken stond vol, de zolder stond vol, mijn kledingkast was vol en er leek alleen maar meer spul bij te komen.

Mijn eerste aanraking met minimalisme

Minimalisme kwam steeds vaker in mijn aanbevolen video’s op YouTube voorbij. Ik was geïntrigeerd, want het leven als Minimalist leek me ontzettend ontspannend. Niet meer continu zoeken naar spullen, ruimte om je heen en veel minder zorgen. Want minder spullen, betekent ook minder onderhoud, minder schoonmaken, minder opruimen, minder verzekeren en minder zorgen. Lang niet alles wat we in huis hadden werd gebruikt. Sommige dingen had ik vroeger gekocht, maar vond ik niet meer zo leuk. Ik had er alleen geld aan uitgegeven en vond het zonde om het weg te doen, want wie weet wanneer ik het zou kunnen gebruiken. Of spullen die ik had gekregen van iemand; dat kon ik toch niet zomaar wegdoen?

De waarde van spullen

Inmiddels denk ik niet meer aan waar ik het voor zou kunnen gebruiken, maar waar ik het daadwerkelijk voor gebruik. De waarde van de ruimte en rust weegt voor mij veel zwaarder dan de waarde die een ‘ding’ in geld heeft als het niet gebruikt wordt. Ik leef nog lang niet als een “typische” Minimalist, maar ik neem makkelijker afscheid van spullen die we niet gebruiken. Een decoratief item, denk bijvoorbeeld aan een vaas, valt veel meer op als het alleen staat. Je kunt er meer van genieten, doordat je er meer aandacht aan kan geven. De waarde van het item gaat hiermee voor jezelf omhoog, omdat je er meer plezier uit haalt. Deze gedachte heeft er mede voor mij voor gezorgd dat ik van Verzamelaar naar Minimalist aan het veranderen ben.

Deze reis wil ik ook graag met je delen. Elke dag leer ik weer nieuwe dingen en er is nog zoveel meer te delen over Minimalisme. Het plezier wat het me brengt, de dingen die ik nu anders doe en de rust en ruimte die ik erdoor heb gekregen. En ik ben er nog lang niet. Er is nog genoeg te doen, maar weetje; het hoeft niet allemaal in 1 dag. Het proces is juist wat het zo mooi maakt.